Strona Główna
  szukaj
[więcej]
| Katalog firm | Przedsiębiorczość | Akademia zdrowia | Korepetycje | Artykuły wszystkie | Wczasy w Polsce | Patronat medialny | Kontakt
  Matura - język polski
  Matura - historia
  Matura - geografia
  Salon maturzysty
 Strefa ucznia
  Język polski
  Biologia
  Historia
  Geografia
  WOS
  Języki obce
 Przedmioty ścisłe
  Chemia
  Matematyka
  Fizyka z astronomią
  Informatyka
  Technika
 Strefa studenta
  Zarządzanie
  Ekonomia
  Prawo
  Przedsiębiorczość
  Fundusze unijne
  Rozwój lokalny
 Aktualności
  Dla maturzysty
  Edukacja
  Nagrody Nobla
  Leksykony
  Badania i rankingi
  Publikacje i recenzje
  Szlachetne zdrowie

NEWSLETTER
Artykuły na e-mail
Usuń Usuń Zapisz Zapisz
Regulamin subskrypcji >>

Translater
Słownik Kopalińskiego
Encyklopedia
  Sonda
  Forum
Charakterystyka MŚP
 
Mitologia - powstanie świata, Olimp, bogowie.
  2008-09-13
NAUKA24 nowa księgarnia - specjalistyczna, promocyjne ceny
Torby i futerały - Sklep internetowy Merkon

Mitologia - powstanie świata, Olimp, bogowie.
 
Wiadomości wstepne
 
 Mitologia jest zbiorem baśni o bogach i bohaterach. Naród grecki był podzielony w tych opowieściach. Każde państewko, gmina i wieś znały czesto zupełnie inne wersje tych samych opowiadań. Poeci na przestrzeni czasów zmieniali je i dobrowolnie przekształcali. W ten sposób w ciągu wieków urósł obfity i róznorodny materiał. Mitologia nie jest całą religią. Religia opiewa się na kulcie, na obrzędach. One w przeciwieństwie do mitów są stałe i niezmienne, odporowne na postęp czasu.
 
Narodziny świata :
 
Na początku był Chaos.
 
Niektórzy mówili, że to istota boska, ale bez określonego kształtu. Inni twierdzili, że to wielka otchłań, pełna siły twórczej i boskich nasień, nieuporządkowana masa, cięzka i ciemna, mieszanina wody, ognia, powietrza i ziemi.
 
Z tej masy wyłoniła się para bogów - URANOS - niebo     - Gaja- ziemia
Dali oni początek wielu pokoleniom bogów.
 
Ród tytanów -
Najstarszy to Okeanos - bóg potęznej rzeki.
Młodsze rodzeństwo cyklopów to kilopowie i hekatonchejrowie.
 
Byli szkaradni i okrutni. Uranos widząc to, strącił ich w głąb Tartaru, stamtąd nie było powrotu.
Gaja uknuła spisek przeciwko Uranosowi. Najmłodszy z jej synów tytan Kronos uległ namowom matki. Okaleczył ojca stalowym sierpem i strącił z tronu. Z krwi Uranosa zrodziły się 3 straszne boginie zemsty - Erynie o węzowych włosach.
Razem z bogami rodził się świat. Ziemia jako ląd stały wydobywała się z chaosu. Zrodziła się cała przyroda.
Swiatem rządził Kronos wraz ze swoją małzonką Reją. Kronos był ponury i podejrzliwy. Braci pozostawił w Tartarze. Pamiętał o klątwie ojca - Kronosowi syn odbierze władzę. Kronos z obawy przed tym połykał od razu po urodzeniu swoje dzieci. Było ich pięcioro. Reja w końcu dała mu zawinięty w pieluszki kamień. Uchroniła tym dziecko, któremu dała na imię Dzeus.
Dzeusa wychowywała nimfy górskie, karmiony był mlekiem kozicy - ALMATEI
Dzeus bardzo ją kochał, gdy złamała sobie róg, Dzeus tak go pobłogosławił, że napełniał się tym, czego zapragnął ten, kto go posiadał. Tak powstał RÓG OBFITOŚCI.
Gdy Almetea umarła, Dzeus zrobił z jej skóry puklerz, którego nie mógł przebić żaden pocisk, tak powstała EGIOTA.
Ggy Dzeus urósł, miał stanąc do walki z Kronosem. Polecił matcę, by dała ojcu środek na wymioty.
Kronos wyrzucił 5 bogów : - Hadesa -Posejdona - Herę - Demeter -Hestię
 
Zaczęły się walki Dzeusa z Kronosem.
Bitwa trwała 10 lat, cała ziemia trzęsła się. Ostatecznie Dzeus wraz z bogami pokonali Kronosa i jego tytanów.
 
Przeciw nowemu pokoleniu bogów powstał ród gigantów - synów ziemiii. Z gór stworzyli barykady, by się dostać do Olimpu. Dzeus wraz z bogami podjął walkę. Giganci ciskali skały, a sypiące się z nich okruchy spadały do morza i utworzyły wyspy. Pioruny dzeusa nie wyrządzały krzywdy gigantom. Dzeus dowiedział się z Księgi Przeznaczenia, że tylko człowiek śmiertelny może pokonac gigantów. Aten zatem sprowadziła Heraklesa-ęłęósyna Zeusa i królowej Alkmeny.
po długich walkach pozostał tylko jeden gigant Alkioneus. Jego rany goiły się, gdy tylko dotkął miejsca w którym się urodził, czyli ziemii. herakles porwał go, zaniósł daleko i zabił. Walka bogów z gigantami była dla Greków niewyczerpalnym źródłem natchnienia, zatriumfowała bowiem doskonałość, szlachetność, inteligencja nad brutalnością, potworną siłą zwierzęcą, dobro nad złem.
Giganci byli dziećmi gai, nie mogła wybaczyć bogom tego, co spotkało jej dzieci, wydała wiec na świat strasznego potwora - Tyfona. Od głowy do lędźwi miał ciało olbrzyma ludzkiej postaci, zamiast nóg wiły się sploty wężów. Ciało miał upierzone, tylko na głowie i brodzie jezyły się włosy. Przenosił góry i sięgał wzrotem aż do gwiazd. Był ogromny, latał w powietrzu, syczał i krzyczał, z paszczy płynęła mu wrząca smoła, ze ślepiów buchał ogień. Bogowie ze strachu uciekli do Egiptu i zamienili się w zwięrzęta, by powtór ich nie poznał. Do walki stanął tylko Dzeus z żelaznym sierpem, którym kiedyś Kronos okaleczył swego ojca. tyfon obwicie broczył krwią - góry trackie zabarwiły się na czerwono i odtąd zwano je Hajnos - góry kwi. Dzeus przypiął osłabionego Tyfona do Sycylii i ilekroć potwór stara się wydostać Sycylia drży, a przez krater Etny bucha ogień z jego paszczy.
Gdy Dzeus osiadł już na tronie, na ziemii byli ludzie. Przed ich oczami rozgrywały się walki bogów o panowanie nad światem.
O powstaniu rodu ludzkiego różne były podania :
- wyszedł wprost z ziemii, współnej matki wszystkiego, co żyje
- lasy i góry wydały ludzi na podobieństwo drzew i skał
- pochodzą od bogów (zwłaszcza królowie i szlachta)
- Najczestsza wersja - 4 wieki ludzkości:
1. WIEK ZŁOTY
- rzeki płynęły mlekiem, z drzem sączył się miód
- ziemia rodziła wszystko w obfitość
- praca ludzka nie była przymuszona
- ludzie żyli jak niebianie, bez trosk, trudów i smutków
- ciało ich nigdy się nie starzało
- żywot swój trawili na nieustannych biesiadach i zabawach
- z upadkiem Kronosa skończył się wiek złoty, a ludzie zmienili się w dobroczynne demony.
 
2. SREBRNE POKOLENIE - wiek srebrny, czyli znacznie lichszy od poprzedniego.
- Ludzie rozwijali się bardzo powoli
- okres dzieciństwa trwał 100 lat
- gdy dochodzili do dojżałego wieku, ich zycie było krótkie i pełne zgryzot
- byli źli i dumni
- nie chcieli cenić bogów i składać im ofiar
- Dzeus wytępił ich wszystkich, lecz na zawsze pozostali w pamięci jako dusze błogosławione
 
3. WIEK BRĄZOWY
- plemię gwałtowne, miłujące wojnę
- ludzie mieli siłę olbrzymów i serce twarde jak kamień
- nie znali żelaza
- wszystko sporzadzali z brązu
- był to okres heroiczny: Herakles, Tezeusz, bohaterowie spod Teb i Troi
- dokonywały się niezwykłe czyny, które nie powtórzyły się już w wieku żelaznym, trwającym do dzisiaj.
 
4. WIEK ŻELAZNY
- trwa do dzisiaj
- Inne podania stworzenia człowieka głosiły, że jest on wytworem jedego z tytanów - PROMETEUSZA.
 
MIT O STWORZENIU CZŁOWIEKA I PROMETEUSZU
 
Prometeusz ulepił człowieka z gliny, pomieszanej ze łzami.
Duszę dał mu z ognia niebieskiego, którego parę iskier ukradł z rydwanu słońca.
Człowiek Prometeusza był -
-słaby i nagi
- miał zbyt kruche paznokcie, by móc obronić się przed pazurami dzikich zwierząt
- postać człowieka była widocznym obrazem bogów, ale brakowało mu ich siły
- ludzie byli bezradni wobec potęgi przyrody, której nie rozumieli
- ich czyny były nieświadome i bezładne
 widząc to Prometeusz ponownie zakradł się dowielkiego spichlerza ognia niebieskiego i przyniósł pierwsze zarzewie na ziemię.
W siedzibach ludzi zapłonęły pierwsze ogniska i odstraszały dzikie zwierzęta.
Prometeusz uczył ludzi umiejętnego uzywania ognia, sztuk i rzemiosła. Nie podobała się to Dzeusowi, po walkach z gigantami bał się wszystkiego, co pochodziło z ziemiii. Nakazał wtedy Hefajstosowii stworzyć kobietę cudownej urody, na wzór nieśmiertelnych bogiń. Kobieta ta była idealna, piękna i inteligentna, boginie nauczyły ją wszystkiego. Nazwano ją Pandora, gdyż była darem od bogów dla ludzi i każdy z bogów obdarzył ją jakąś szczególną własciwością.
W posagu otrzymała glinianą beczkę, szczelnie zamkniętą, której zawartości nie znał nikt, Tak wyposażoną Pandorę Hermes zaprowadził na ziemię, przed chatę Prometeusza. Gdy mądry tytan przyjrzał się jej, od razu wyczuł podstęp. Nie przyjął jej, a innym nakazał postąpić tak samo. Miał jednak nie bardzo rozumnego brata - Epitemeusza, czyli wstecznie myslącego. Pojął Pandorę za żonę. Pandora chciała otworzyć beczkę, Prometeusz starał się namówić brata, by nie popełniać drugiego głupstwa i zabronił żonie odtwierać beczkę. prometeusz miał przeczucie, że jest w niej coś złego. Epimeteusz przyrzekł zastanowić się nad tym, ale miał zwyczaj bardzo długo mysleć, szybkomówna Pandora nakłoniła go do otwarcia beczki, zanim zdąrzył rozważyc słoa brata.
Na świat wyleciały wszystkie smutki, troski, nędzą i choroby.
Prometeusz chciał odpłacić bogom, zemścić się :
Zabił woła i przekroił go na 2 części, mięso owinięte skrórą i na kości pokryte tłuszczem. Powiedział Dzeusowi, że tak część, którą wybierze, będzie odtąd poświęcona bogom. Dzeus wybrał tę część z tłuszczem, myslał bowiem, że pod jego warstwą jest najdelikatniejsze mięso. Wyrok był nieodwracalny, odtąd własnie ta część zwierzęca miała być poświęcona bogom. Dzeus zemścił się straszliwie. Prometeusza przykłuto do skał Kaukazu. Codziennie przylatywał zgłodniały orzeł i wyjadał Prometeuszowi wątrobę, ta jednak wciąż odrastała, zatem cierpienia tytana nie kończyły się nigdy. Wokoło było pusto i głucho, Prometeusz palony był promieniami słońca, bez ruchu i spoczynku, był sam, jego jęki słyszały tylko skały.
Prometeusz jest jedną z najważnieszych postaci w mitologii - bóg, który cierpiał przez miłość dla ludzi. Stworzył ich i nauczył wszystkiego.
Gdy go zabrakło, ludzie nękani byli cierpnieniami, byli pełni żądz, a nie potrafili ich poskromić. Stali się źli i występni, ilekroć bogowie schodzili na ziemię, byli narażeni na zniewagę i obelgi. Na Olimpie mówiono, że winna była temu zbrodnicza krew gigantów, którą przesiąknięte była ziemia, z której Prometeuz ulepił ludzi.
Pewnego razu Dzeusa spotkała śmiertelna obraza. Król Lykaon poczęstował go na wieczerzy mięsem ludzkim. Bogowie postanowili sprowadzić potop i wytępić ludzi.
Tak też się stało. Zatopione zostało wszystko, przeżyła jedynie para pobożnych starów - Deukalion i Pyrra.
Po 9 dniach i 9 nocach ich czółno stanęło na szczycie Parnasu ( w Beocji). Wody zaczeły opadać. Staruszkowie poszli do groty delfickiej, by dowiedzieć się co mają czynić dalej. Usłyszeli głos, który nakazał im przykryć twarze zasłoną i rozrzucić za siebie kości matki. Pyrra była tym przerażona. Jednak mądry Deukalion ( syn Prometeusza) wyjaśnił jej ten nakaz - bóstwo nie może doradzać złych uczynków, współną macierzą wszystkiego jest ziemia, a jej kości to kamienie.
Uczynili zatem co im nakazano. Kamienie zaczeły zmieniać się w ludzi. Z głazów ciśniętych przez Deukaliona powstali mężczyźni, z okruchów Pyrry kobiety. Świat się odnawiał, powstały zwierzęta i rośliny. Budowano na nowo osady. Plemię z kamienia było zdatniejsze do życia, odporniejsze na bół i trudy.
Deukalion niczym patriarcha nauczał ludzi rzeczy niezbędnych do życia, krzewił część należną bogom i stawiał świątynie. Dzeus zauwazył, że ludzie nie uczą się na błędach, nie starają się być lepsi, ale mimo to nie zsyłał juz potopu.
 
OLIMP
Jest to łańcuh gór, pełen ogromnych skał, kształtem przypominający głowy, okryte śniegiem. Widać z niego całą Macedonię i Tesalię. Na wschodzie olbrzymi krąg zatacza morze. Na zachodzie łańcuh gór Pindu Powietrze na Olimpie jest czyste, dzisiejsi Tesalczycy mówią, że swą mocą goi rany. Wśród skał i lasów stoi klasztor św. Dionizosa.
Olimp był królestwem Dzeusa, odkąd po wojnie z gigantami podzielił się władzą nad światem z braćmi Posejdonem i Hadesem.
Dzeus dostał niebo i ziemię wraz z Olimpem. Podejdon dostał morze, a Hades królestwo umarłych w podziemiu. Dzeus jako władca nieba obwołał się najwyższym bogiem, wszyscy mieli być mu posłuszni. bracia na początku buntowali się, ale Dzeus zawsze odnosił zwycięstwo dzięki swojej sile i rozumowi.
Każdy z bogów otrzymał na ziemiii miasto lub wieś, gdzie szczególnie go ceniono i oddawano mu cześć.
Na Olimp nie miały wstępu dzikie zwierzęta, było tam zawsze ciepło ,powietrze było czyste, panowała wieczna wiosna.
Pałac Dzeusa był przepiękny, cały ze złota. Domy wszystkich bogów były dziełem mistsza kunsztu Hefajstosa.
Wrót Olimpu strzegły Hory - boginie pór roku.
Bogowie nie chorowali, ich rany po wojnach z ludźmi goiły się bardzo szybko. Spory i kłótnie między bogami trwały bardzo krótko.
Na większe uroczystości i narady schodzono się do zamku Dzeusa. Po naradach następowała uczta. Bogowie układali się na łożach z kości słoniowej.
Dookoła nich uwijała się cudna para : Hebe - bogini młodości i śliczny chłopczyk - Ganimedes. Był on ulubieńcem Dzeusa. Bóg porwał go z ziemiii i uczył nieśmiertelnym.
Hebe i Ganimedes roznosili nektar i ambrozję - pokarm bogów. Była to rozkoszna słodycz, dawała moc ciału, pogodę myślom i nieśmiertelność duszy.
Nektar było to wino olimpijskie. Miało niezwykły zapach, rozlewano je w złote puchary.
Potem Apollo otoczony orszakiem 9 muz śpiewał cudne pieśni i grał na harfie.
MIędzy bogami, a ludźmi nie było ogromnej przepaści. Bogowie na początku na uczty zapraszali wybitnych ludzi, ale potem zaprzestali tego, gdyż ludzie nie potrafili zachowywać się przyzwoicie, a to co usłyszeli rozpowiadali.
Podstawową różnicą między bogiem, a człowiekiem była nieśmiertelność. Bogowie jednak nie byli wieczni, każdy się urodził w pewnym momencie, nie byli od zawsze.
Bogów od starośći i nieśmiertelnośći chroniła ambrozja. Miała niezwykłą moc i nawet zwykły człowiek po spożyciu jej mógł stać się nieśmiertelny.
Bogowie nie byli wszechobecni, ale mogli przemieszczać się z niezwykłą szybkością.
Posiadali władzę i potęgę, ale nie nieskończoną. Ich działalność ograniczała Mojra, czyli Przeznaczenie.
Ograniczali się też wzajemnie, gdyż każdy miał powierzony zakes wladzy. bogowie nie byli bezkarni. Rządzili się własnymi prawami, których każdy z bogów musiał przestrzegać. Najsurowiej karano krzywoprzysięstwo. Gdy któryś z bogów składał przysięgę, Iris - tęczoskrzydła posłanka zlatywała po wodę Styksową.
Na krańcu świata mieszkała straszliwa Styks - najstarsza córka Okeanosa. Iris nabierała w złoty kubek wody z rzeki, która wypływała ze skłały, w której mieszkania straszliwa Styks. Przysięgający wylewał wodę na ziemię. Jeśli złamie przysięgę, musi cały rok leżeć bez tchnienia w odrętwieniu podobnym do śmierci, a po zbudzeniu się czeka go 9 lat wygnania. Dopiero potem znów może wrócić na Olimp.
Bogowie byli od ludzi więksi, piękniejsi i silniejsi, ale ich ciało również podlegało zmęczeniu. ich krew była biała i roznosiła cudowną woń.
Posiadali prawie nieograniczoną zdolność zmieniania się w równe kształty. Czasem zbliżając się do ludzi, stawali się niewidoczni. Ich życie w porównaniu z żywotem człowieka było lekkie i szczęśliwe. Mieli jednak również swoje namiętności, cierpnia i niedole. Tylko takie życie Grecy uważali za pełne i szczęśliwe, gdzie mieszało się dobro ze złem, cierpienie z radością.
 
 

Zamieszczone w serwisie sciaga24.pl artykuły i opracowania nie mogą być kopiowane (w całości lub części), powielane ani zmieniane bez uprzedniej pisemnej zgody Instytutu Przedsiębiorczości i Samorządności Sp. z o.o., zgodnie z ustawą z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 24, poz. 83 z późniejszymi zmianami).

Każdy z użytkowników niniejszego serwisu jest zobowiązany do poszanowania praw autorskich pod rygorem odpowiedzialności cywilnoprawnej oraz karnej wynikającej z przepisów tej ustawy.




Wypowiedzi na temat artykułu:
Brak wypowiedzi
Dane nowej wypowiedzi:
Pola oznaczone * muszą być koniecznie wypełnione
* Nazwa autora
E-mail
Telefon
* Treść wiadomości
Dodatkowy link http://

 Dodaj ściągę
Jesteś autorem opracowania, pracy domowej bądź sciągi?
Dodaj sciągę do serwisu!
 Testy online
Angielski [7]
Astronomia [1]
Ekonomia i Finanse [5]
Geografia [12]
Historia [10]
Hiszpański [3]
Język polski [4]
Niemiecki [1]
Ochrona zdrowia [1]
Prawo [3]
Przedsiębiorczość [3]
Savoire-vivre [1]
Testy inteligencji [4]
Unia Europejska [3]
ZYX niedostępne [9]

© Instytut Przedsiębiorczości i Samorządności 2002-2010 zdrowie| PR | Portal PR | finanse | Kobiety|