Mieszko II został wybrany na władcę, przez swego ojca Bolesława, z pominięciem starszego brata - Bezpryma. Natychmiastowa koronacja na króla oraz kontynuacja polityki ojca przysporzyły Mieszkowi wielu sukcesów. Jednym z nich była udana wyprawa na Saksonię w 1028 roku. W związku z przywiezionymi licznymi łupami, przewidywano że kolejne wyprawy Mieszka będą równie udane. Jednak 3 lata później, w 1031 roku, zaskoczone państwo polskie zostało najechane przez wszystkich sąsiadów jednocześnie. Wywołało to powszechną panikę, na czym znacznie skorzystali najeźdźcy, odrywając od Polski jej wcześniejsze zdobycze terytorialne.

Podział ziem pomiędzy najeźdźców:
    -  cesarz Konrad II - Milsko i Łużyce
    -  czeski Brzetysław - Morawy
    -  książę Rusi, Jarosław Mądry - Grody Czerwieńskie.

Przypuszcza się także, że w tym samym czasie Węgrom udało się zdobyć tereny Słowacji.

Pominięty w dziedziczeniu tronu Bezprym skorzystał z osłabienia władcy i wystąpił przeciwko niemu, zdobywając poparcie Rusi. Mieszko utracił koronę, a następnie wyjechał z kraju. Fatalne rządy Bezpryma wywołały sprzeciw u poddanych. W konsekwencji Bezprym został zamordowany, a Mieszko II zyskał szanse pworotu na tron. Nie udało mu się już jednak odzyskąc korony królewskiej. Zmuszony został tylko do złożenia hołdu cesarzowi i niedługo po tym (w 1034 roku) zmarł.